السيد موسى الشبيري الزنجاني

4615

كتاب النكاح ( فارسى )

يا نه ؟ زيرا در ميان عامّه فقهايى بوده‌اند كه شير مرد را موجب نشر حرمت مىدانسته‌اند و چون چنين احتمالى در بين بوده و ظاهر استعمالى لبن الفحل با قطع نظر از قرائن نيز با اين معنا سازگار است ، هر چند اين امر ندرت وقوع دارد از اين رو ما احتمال داديم كه شايد سائل از اين مسأله سؤال كرده است . و حضرت جواب داده‌اند كه نه مقصود از لبن الفحل اين نيست بلكه مقصود شيرى است كه متعلق به اولاد مرد است و زن به طفل مىدهد و « امرأتك » را هم كه حمل بر مثال كرديم ، پس مراد اين است كه شير از ناحيهء مباشرت و وطى به وجود آمده باشد ، بنا بر اين نمىتوانيم شيرى را كه از زنا به وجود مىآيد و مباشرت مرد در آن دخيل است از تحت روايت خارج كنيم . نقد اين احتمال : لكن اين احتمال در روايت بسيار بعيد است ، زيرا منشأ سؤال رواياتى است كه از پيامبر گرامى اسلام ( ص ) در باب رضاع با عنوان لبن الفحل وارد شده است . و اين احاديث در بين عامّه هم بوده است و در ميان عامّه فقيهى كه لبن الفحل را به شير خود مرد تفسير كند وجود ندارد . پس اين احتمال مندفع است . بله اين سؤال و شبهه كه آيا ارضاع با شيرى كه تصادفاً در سينهء مرد توليد مىشود موجب نشر حرمت مىشود يا نه ؟ مطرح شده است ، اما اينكه عنوان لبن الفحل در روايت اشاره به همين سؤال باشد صحيح نيست ، چون هيچ‌كس احتمال نمىدهد كه لبن الفحل كه مُحرِّم در باب رضاع است ، خصوص شير توليد شده در سينهء مرد باشد . در حالى كه تعبير روايت مفيد حصر است و مفادش اين است كه رضاع محرّم اختصاص به خوردن لبن الفحل دارد . 5 ) احتمال مختار در توجيه سؤال سائل با توجه به بعيد بودن احتمال بالا ، به نظر مىرسد سؤال سائل از اين است كه بعد از آنكه معلوم است كه لبن الفحل يعنى شيرى كه مرد با مباشرت ايجاد كرده است آيا شرطى براى اين لبن هست يا آنكه لبنى كه از وقاع مرد حاصل مىشود مطلقاً حرمت مىآورد ، كه در چنين فرضى اگر امام عليه السلام طبق اين حديث مىفرمايد : « لبن امرأتك » از اين استفاده مىشود كه نه ، صرف مباشرت مرد كافى نيست و زنا موجب